- Chod?, S?oniczko, mam Ci co? wa?nego do powiedzenia - powiedzia?a Mama-s?o? pewnego razu, gdy pod wieczór pomara?czowe s?o?ce wtapia?o si? w pomara?czow? pustyni?, a stado szarych s?oni w szarym zmierzchu wygl?da?o jak stado cieni. - Je?eli b?dziesz sama, moja S?oniczko, to w chwili uniesienia i serdecznej rado?ci pami?taj zawsze owin?? tr?b? wokó? czego?, co jest bardzo ci??kie: wokó? ros?ej palmy albo ogromnego g?azu, tak aby? nie odfrun??a do gwiazd. Kiedy natomiast, s?uchaj, Kochanie, uwa?nie, poczujesz, ?e jest Ci bardzo ci??ko i bardzo jeste? nieszcz??liwa, to roz?ó? cztery ?apki na boki - wtedy piaski pustyni nie poch?on? Ci? tak ?atwo - i staraj si? sobie przypomnie?, jak to by?o kiedy?, gdy jak balonik unosi?a? si? nad ?wiatem.
— Joanna Klara Teske