Clergyman's

“Moim zdaniem polski stand-up jest jak myśl Gołoty – dopiero się rodzi.” – Abelard Giza

“Zawsze lubiłem się wygłupiać. Lubiłem kabarety, chodziłem na występy Potemów, Po Żarcia. Kiedyś był w Trójmieście taki przegląd kabaretów studenckich Wyjście z cienia. W 1998 roku byłem tam jako widz, a już w '99 zgłosiliśmy się jako kabaret.” – Abelard Giza

“Chodzi o to, żeby nie popaść w skrajności: albo robię dla kasy, albo jestem artystą i mam w dupie pieniądze, a moje dziecko może jeść dywan, bo przecież ja tworzę. Fajnie wyważyć te dwie rzeczy, no i przede wszystkim pozostać wiernym sobie.” – Abelard Giza

“Niestety, Polacy nie potrafią się śmiać z pewnych rzeczy i szybko się obrażają. Powiesz „Katyń”, „Powstanie Warszawskie”, „Jezus”, „ksiądz” i jest foch. Ludzie nie zastanawiają się nad kontekstem, w którym używa się tych słów. Nikt nic nie analizuje. Najlepszym przykładem niech będzie skecz, którego już nie gramy, gdzie dresiarz Leszek spotyka polityka. Rozmawiają m.in. o tym, że kumpel owego dresiarza – Blacha – odszukał Putina i tak mu „pociągnął z bańki, że Putin zaczął przepraszać za jakiś Katyń”. I ludzie się obruszyli, że my jako kabaret śmiejemy się z Katynia. Ja się pytam – gdzie?! Przecież tu chodziło o to, że według nas jedyną opcją, żeby Rosjanie przeprosili za Katyń jest to, żeby kilku dresiarzy pobiło Putina. Tylko kto się nad tym choć na sekundę pochyli? Ludzie usłyszą słowo „Katyń” i już się emocjonują. Zero analizy. Albo dlaczego nie można się śmiać z papieża? Przecież to jest człowiek, a każdy człowiek ma lepszy dzień i gorszy. On pewnie też czasem chce po prostu usiąść w kapciach przed konsolą i w ogóle nie otwierać tego swojego okna.” – Abelard Giza

“Pamiętam, jak w 2002 leciałem do Stanów z Odyseją Umysłów, to we Frankfurcie celnicy spojrzeli w paszport i powiedzieli, że Abelard Giza to nie jest polskie imię i nazwisko. No i z całej grupy tylko mi sprawdzili torbę.” – Abelard Giza

“Wróciłem ostatnio z misji” – aha, czyli albo komandos, albo ksiądz… „Wiesz, ile było dup i jarania…!” – aha, czyli ksiądz.” – Abelard Giza