Clergyman's

W mojej działalności musiałem posługiwać się fałszywymi nazwiskami, jednak to najbardziej słynne, Abu Daud, jest prawdziwe.
- Abu Daoud

Jestem starym człowiekiem. Prowadzę normalne, spokojne życie. Siedzę w domu z dziećmi i wnukami.
- Abu Daoud

Abu Daud grzecznie się z nami żegna. Wychodzi na zalaną słońcem ulicę. Stąpa ciężkim krokiem. Tak jakby nosił na barkach olbrzymi ciężar. Jest już stary, ale mamy wrażenie, że ciągle nie przyszedł czas, aby zdradził swoje tajemnice. Spoglądamy na jego szerokie ramiona i mamy poczucie, że jest już u kresu swej drogi. Wygląda jak stary wilk, ciągle niebezpieczny, ale już samotny, dawno wyrzucony poza watahę.
- Abu Daoud

Abu Daud grzecznie się z nami żegna. Wychodzi na zalaną słońcem ulicę. Stąpa ciężkim krokiem. Tak jakby nosił na barkach olbrzymi ciężar. Jest już stary, ale mamy wrażenie, że ciągle nie przyszedł czas, aby zdradził swoje tajemnice. Spoglądamy na jego szerokie ramiona i mamy poczucie, że jest już u kresu swej drogi. Wygląda jak stary wilk, ciągle niebezpieczny, ale już samotny, dawno wyrzucony poza watahę.
- Abu Daoud

Abu Daud grzecznie się z nami żegna. Wychodzi na zalaną słońcem ulicę. Stąpa ciężkim krokiem. Tak jakby nosił na barkach olbrzymi ciężar. Jest już stary, ale mamy wrażenie, że ciągle nie przyszedł czas, aby zdradził swoje tajemnice. Spoglądamy na jego szerokie ramiona i mamy poczucie, że jest już u kresu swej drogi. Wygląda jak stary wilk, ciągle niebezpieczny, ale już samotny, dawno wyrzucony poza watahę.
- Abu Daoud

Abu Daud grzecznie się z nami żegna. Wychodzi na zalaną słońcem ulicę. Stąpa ciężkim krokiem. Tak jakby nosił na barkach olbrzymi ciężar. Jest już stary, ale mamy wrażenie, że ciągle nie przyszedł czas, aby zdradził swoje tajemnice. Spoglądamy na jego szerokie ramiona i mamy poczucie, że jest już u kresu swej drogi. Wygląda jak stary wilk, ciągle niebezpieczny, ale już samotny, dawno wyrzucony poza watahę.
- Abu Daoud