No cóż, przyznaję, że książki te są dość zgrabnie napisane, ale nie podzielam entuzjazmu wielu moich rodaków do twórczości Rybakowa, nie mówiąc już o nim samym. W przeciwieństwie do jego fanów mam bowiem dobrą pamięć. I nie potrafię zapomnieć Kordzika i wszystkich innych obrzydliwych socrealistycznych produkcyjniaków, w których Rybakow żenująco sławił bolszewizm i towarzysza Stalina. Ale trudno mi się oprzeć wrażeniu, że gdyby stalinizm trwał do lat osiemdziesiątych, Anatolij Rybakow do lat osiemdziesiątych byłby zagorzałym stalinistą, a Dzieci Arbatu – gdyby oczywiście powstały – miałyby zupełnie inny wydźwięk. Ten człowiek zawsze płynął z prądem, zawsze podążał za aktualną wykładnią partyjną. Najpierw był stalinistą, potem popierał Chruszczowa, a na koniec – za Gorbaczowa – stał się pieriestrojkowcem. Ktoś powiedział kiedyś o Rybakowie, że zawsze pierwszy wkraczał na rozbrojone pole minowe. Nic dodać, nic ująć. To jednak nie powód, żeby robić z niego wielkiego bohatera i niepokornego intelektualistę.- Anatolij Rybakow ✦ Customize This Card SAVE: .PNG .JPG .SVG COPY DESIGN: ✦ EXTREME MIX THEME PATTERN FRAME CUSTOM BG: UPLOAD IMAGE ✕ CLEAR DIM: FONT: Playfair Display Cinzel Royal Cormorant EB Garamond Lora Editorial Merriweather Baskerville Roboto Slab Montserrat Raleway Oswald Bold Lato Clean Great Vibes Dancing Script Pacifico Caveat Brush Amatic SC RATIO: Auto Fit 4:5 Portrait 1:1 Square 5:4 Classic 16:9 Wide 9:16 Story 3:4 Poster RES: 1x Standard 2x HD (1080p) 3x Ultra (4K) 4x Extreme Print BG PAT TEXT FRAME No cóż, przyznaję, że książki te są dość zgrabnie napisane, ale nie podzielam entuzjazmu wielu moich rodaków do twórczości Rybakowa, nie mówiąc już o nim samym. W przeciwieństwie do jego fanów mam bowiem dobrą pamięć. I nie potrafię zapomnieć Kordzika i wszystkich innych obrzydliwych socrealistycznych produkcyjniaków, w których Rybakow żenująco sławił bolszewizm i towarzysza Stalina. Ale trudno mi się oprzeć wrażeniu, że gdyby stalinizm trwał do lat osiemdziesiątych, Anatolij Rybakow do lat osiemdziesiątych byłby zagorzałym stalinistą, a Dzieci Arbatu – gdyby oczywiście powstały – miałyby zupełnie inny wydźwięk. Ten człowiek zawsze płynął z prądem, zawsze podążał za aktualną wykładnią partyjną. Najpierw był stalinistą, potem popierał Chruszczowa, a na koniec – za Gorbaczowa – stał się pieriestrojkowcem. Ktoś powiedział kiedyś o Rybakowie, że zawsze pierwszy wkraczał na rozbrojone pole minowe. Nic dodać, nic ująć. To jednak nie powód, żeby robić z niego wielkiego bohatera i niepokornego intelektualistę.- Anatolij Rybakow