Clergyman's

Chciałbym żyć w społeczeństwie, w którym artyści nie muszą zajmować się polityką, a fryzjerzy etyką.
- Andrzej Titkow

Chciałbym żyć w społeczeństwie, w którym artyści nie muszą zajmować się polityką, a fryzjerzy etyką.
- Andrzej Titkow

Chciałbym żyć w społeczeństwie, w którym artyści nie muszą zajmować się polityką, a fryzjerzy etyką.
- Andrzej Titkow

Chciałbym żyć w społeczeństwie, w którym artyści nie muszą zajmować się polityką, a fryzjerzy etyką.
- Andrzej Titkow

tak zwane kino moralnego niepokoju, ze swoją fatalną socrealistyczną nazwą, przyniosło wiele szkody.
- Andrzej Titkow

Moim ideałem jest działanie bezpośrednie. Są filmy robione od zewnątrz, gdzie reżyser i kamera dystansują się wobec tematu, prezentują go. Ja działam od wewnątrz. Staram się być w środku wydarzenia, patrzeć na nie oczami bohatera. Chodzi o to, by stworzyć wrażenie, jakby kamery na planie nie było.
- Andrzej Titkow

Nie da się zaliczyć jego filmów do żadnego określonego gatunku. Czy Próbę wspólnoty można nazwać monografią Teatru Stu? Nie jest to również klasyczny reportaż, tak jak Przechodzień nie jest zwykłą biografią pisarza. Filmy Titkowa, choć robione metodami dokumentalnymi, nie są w ścisłym znaczeniu tego słowa, dokumentami. To jakby szkice fabuł, w których liczy się postać-medium, idea, nastrój.
- Andrzej Titkow

Człowiek jest ważniejszy niż sprawa. Unikam osądu, dystansu, publicystyki. Specjalizuję się w duchowych biografiach znanych artystów i całkiem anonimowych ludzi. Na ile to możliwe, staram się być w środku, nie na zewnątrz.
- Andrzej Titkow

Chciałbym zrobić współczesny, psychologiczny film. Wydaje mi się bowiem, że nie ma ważniejszego tematu dla kina i sztuki w ogóle jak człowiek, jego wewnętrzne niepokoje, uwikłanie w otaczający go świat, ludzka walka o własne istnienie, o godność, o swój własny głos, ludzka samotność i ludzka wspólnota.
- Andrzej Titkow

Filmy Titkowa z lat siedemdziesiątych powstały jakby na innej fali niż „kino moralnego niepokoju”. Titkow, jako filmowiec, jest jego rówieśnikiem. Jako autor Wstępu do nie napisanego poematu jest także rówieśnikiem „nowej fali”. Pisząc wiersze i robiąc filmy, działał jednak w nieco innym rejestrze niż głośni przedstawiciele tej generacji.
- Andrzej Titkow