Clergyman's

Zebrała się wielka ciżba i wielu obecnych odczuwało większy żal i smutek po śmierci Wilhelma niż radość w oczeki­waniu na widok mąk i śmierci jego zabójcy. Ku rozczarowaniu gawiedzi Gerard okazał się mężny i opano­wany. Zacisnął zęby, gdy na podeście przed Ratuszem rozżarzo­nym żelazem przypalano mu rękę, która oddała śmiertelny strzał, aż pozostał z niej tylko zwęglony kikut. Dopiero gdy rozpalone do czerwoności kleszcze zaczęły mu szarpać ciało, z gardła za­machowca wydobyły się stłumione okrzyki bólu. Katowscy pachołkowie zaczęli go żywcem ćwiartować, rozci­nając ciało od dołu ku górze. Wtedy wyprężył się, spojrzał płoną­cymi z nienawiści oczami na tłum i wykrzyknął:
– Przeklinam was wszystkich, pozbawieni duszy kalwiniści! Was, wasze dzieci i wnuki! Jeszcze za sto lat moje przekleństwo spadnie na was i na wszystkich mieszkańców bezbożnych Nider­landów!
- Balthasar Gérard