Clergyman's

Nie wiadomo dlaczego i na co i po co,
Z okiem błędnie utkwionym w zaświatowej dali,
Ducha wzbijam na skrzydłach, jak na chwiejnej szali,
I spadam w dół, wieczystą przemożny nocą
- Bogusław Adamowicz

Nie wiadomo dlaczego i na co i po co,
Z okiem błędnie utkwionym w zaświatowej dali,
Ducha wzbijam na skrzydłach, jak na chwiejnej szali,
I spadam w dół, wieczystą przemożny nocą
- Bogusław Adamowicz

Fala błyska i gaśnie… Lekki wietrzyk wzdycha,
Las się budzi, szmer bieży w jego głąb tajemną…
Wietrzyk ustał, szum zamilkł… Noc tak jasna, cicha,
Noc tak błoga… Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?!…
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

Niech się rozbija morze, wrzące, niezgłębione,
jako miłość ma – wielkie – ciemne – i szalone!
- Bogusław Adamowicz

W otchłani wieczystymi kołującej dymy -
Jest kuźnica Chaosu… Tam – na służbie kornej,
W pożarach, niebosięgłe pracują Olbrzymy -
Kują z bryły kosmicznej jakiś byt potworny…
- Bogusław Adamowicz