Clergyman's

Ireneusz Iredyński tropi rozpad współczesnych obyczajów, a pośrednio obnaża mechanizmy, które tym zjawiskiem rządzą i przyczyniają się do zmian. Świat jego utworów dotknięty jest ogólnym zepsuciem. Bohaterowie odznaczają się miałkością uczuć, nijakością dążeń i zanikiem systemów wartości, nie tyle odrzucanych czy deptanych co niedostrzeganych, zbędnych. Wydaje się, że Iredyński nie przepada za swoimi bohaterami – przygląda się z upodobaniem ich życiowej szarpaninie, dążeniom do osiągnięcia poprzez redukcję wartości.
- Ireneusz Iredyński

Pewnego dnia wróciłem w nocy z terenu i żony, chodzi o pierwszą żonę, nie było w domu. Poszedłem do Bristolu, zastałem ją tam z Iredyńskim. Dołączyłem do towarzystwa. Kiedy zabierałem żonę do domu, Iredyński zapytał, czy może do nas wpaść i zabrać swoją szczoteczkę do zębów. Od razu znielubiłem jego i po trosze żonę.
- Ireneusz Iredyński

Pewnego dnia wróciłem w nocy z terenu i żony, chodzi o pierwszą żonę, nie było w domu. Poszedłem do Bristolu, zastałem ją tam z Iredyńskim. Dołączyłem do towarzystwa. Kiedy zabierałem żonę do domu, Iredyński zapytał, czy może do nas wpaść i zabrać swoją szczoteczkę do zębów. Od razu znielubiłem jego i po trosze żonę.
- Ireneusz Iredyński

Ireneusz Iredyński tropi rozpad współczesnych obyczajów, a pośrednio obnaża mechanizmy, które tym zjawiskiem rządzą i przyczyniają się do zmian. Świat jego utworów dotknięty jest ogólnym zepsuciem. Bohaterowie odznaczają się miałkością uczuć, nijakością dążeń i zanikiem systemów wartości, nie tyle odrzucanych czy deptanych co niedostrzeganych, zbędnych. Wydaje się, że Iredyński nie przepada za swoimi bohaterami – przygląda się z upodobaniem ich życiowej szarpaninie, dążeniom do osiągnięcia poprzez redukcję wartości.
- Ireneusz Iredyński

Pewnego dnia wróciłem w nocy z terenu i żony, chodzi o pierwszą żonę, nie było w domu. Poszedłem do Bristolu, zastałem ją tam z Iredyńskim. Dołączyłem do towarzystwa. Kiedy zabierałem żonę do domu, Iredyński zapytał, czy może do nas wpaść i zabrać swoją szczoteczkę do zębów. Od razu znielubiłem jego i po trosze żonę.
- Ireneusz Iredyński

Ireneusz Iredyński tropi rozpad współczesnych obyczajów, a pośrednio obnaża mechanizmy, które tym zjawiskiem rządzą i przyczyniają się do zmian. Świat jego utworów dotknięty jest ogólnym zepsuciem. Bohaterowie odznaczają się miałkością uczuć, nijakością dążeń i zanikiem systemów wartości, nie tyle odrzucanych czy deptanych co niedostrzeganych, zbędnych. Wydaje się, że Iredyński nie przepada za swoimi bohaterami – przygląda się z upodobaniem ich życiowej szarpaninie, dążeniom do osiągnięcia poprzez redukcję wartości.
- Ireneusz Iredyński

Moja miła, moja cicha, moja śliczna,
lekki powiew i muzyka, zapach nocy,
przypomnienie, przytulenie, noc liryczna,
moja miła, moja cicha, moja śliczna...
- Ireneusz Iredyński

Moje śpiewne przesłanie, zwykłe sobie śpiewanie,
zamiast listu do ciebie, moje śpiewne przesłanie...
- Ireneusz Iredyński