Clergyman's

“Janusz Józefowicz, jak wiadomo, jest człowiekiem, który spełnia się w różnych dziedzinach, zarówno w teatrze, jak i filmie, ale pewnie przede wszystkim kojarzony jest jako jeden z twórców polskiego musicalu i teatru muzycznego.” – Janusz Józefowicz

“Przywilejem młodości jest polemizować ze światem i mieć odwagę budować swoją własną rzeczywistość.” – Janusz Józefowicz

“W czasach, kiedy zaczynaliśmy Metro, nikt nastoletni nie myślał jeszcze poważnie o życiu. Teraz młodzi bardzo wcześnie zaczynają poważnie myśleć o sobie i o swojej przyszłości i to widać, kiedy przychodzą na castingi. Są przygotowani, mają podkłady i nuty. Po prostu wiedzą, czego chcą.” – Janusz Józefowicz

“Moje umiejętności składają się na to, co jest potrzebne do stworzenia spektaklu, i w sensie producenckim, i w sensie artystycznym.” – Janusz Józefowicz

“Janusz jest bardzo emocjonalny. Nie każdy potrafi z nim pracować Kiedy zwraca komuś uwagę, znaczy, że widzi jego potencjał. Gdy nic nie mówi, to koniec. Fakt, że Janusz budzi respekt. Musi być ostry, zachować rygor, utrzymać w ryzach zespół, w którym każdy ma swoje zdanie. Ale ma charyzmę, jest uczciwy wobec nas i tego, co robi, jest perfekcjonistą. Ludzie go słuchają.” – Janusz Józefowicz

“Znam Janusza zbyt długo, by uwierzyć, że chwytał się takich sposobików, żeby sobie coś załatwić. A poza tym, latanie to jego pasja, on niczego nie musiał sobie tu załatwiać.” – Janusz Józefowicz

“Nikt z nas chyba nie przypuszczał, że coś takiego się stanie. Polacy od 20 lat wciąż oglądają Metro. Zainteresowanie spektaklem nie słabnie – ostatnio wystawiliśmy musical w Gdańsku, w hali Gdańsk-Sopot, gdzie później występowała Lady Gaga. Wtedy zagraliśmy tam dla dziewięciu tysięcy ludzi. To dowód na to, że Metro jest nadal atrakcyjnym produktem na naszym rynku muzycznym. A to, jak długo będziemy spektakl grać, zależy tylko od publiczności.” – Janusz Józefowicz

“Ale co to znaczy miłość? Czy miłość to uczucie o takiej intensywności, jaka zdarza się przy zakochaniu się od pierwszego wejrzenia, kiedy ludzie nie widzą świata poza sobą? Czy może to bycie z drugim człowiekiem przez 50–60 lat, wzajemny szacunek i przyzwoite relacje? Gdzie jest granica między miłością a przyjaźnią? Nie wiem, co to tak naprawdę jest miłość.” – Janusz Józefowicz