Clergyman's

– Ja... nie rozumiem.
– To jesteśmy dwie – przyznaję.
- Jodi Picoult

Matka opowiadała mi, jak w dzieciństwie zakonnice w katolickiej szkole biły ją po lewej ręce, kiedy nią pisała. Dziś nauczyciel poszedłby za kratki za znęcanie się nad dzieckiem. Mój wewnętrzny optymista chciałby wierzyć, że seksualność koniec końców stanie na równi z pisaniem: nie będzie podziału na dobrą i złą. Po prostu jesteśmy inaczej zaprogramowani.
Przy okazji warto zaznaczyć, że nigdy nie pytamy nowo napotkanej osoby, czy jest lewo – czy praworęczna.
Bo tak naprawdę obchodzi to wyłącznie tego, kto trzyma pióro.
- Jodi Picoult

– Ja... nie rozumiem.
– To jesteśmy dwie – przyznaję.
- Jodi Picoult

– Ja... nie rozumiem.
– To jesteśmy dwie – przyznaję.
- Jodi Picoult

Kiedy matka patrzy dziecku w oczy, widzi potencjał potrzeby do spełnienia jej najskrytszych marzeń... a nie ziszczenia się najgorszych możliwych koszmarów.
- Jodi Picoult

Świadomość utraconych szans nigdy nie pozostawiała jedynie powierzchownych obrażeń; zwykle raniła głęboko, do żywego.
- Jodi Picoult

Nigdy nie będziesz tak dobrą matką, jakbyś chciała.
- Jodi Picoult

Nadzieja to patologia okresu dojrzewania, tak samo jak trądzik i buzujące hormony.
- Jodi Picoult

– Dobrze, panie Baxter. Proszę mówić.
Kiedy nie wiem co. Gdzie mieszkam, i czy przez rok mieszkałem w Wilmington, kiedy wziąłem ślub i kiedy się rozstaliśmy – żadna z tych informacji nie tłumaczy, jak dwoje ludzi, którzy mieli spędzić ze sobą resztę życia, obudziło się pewnego ranka ze świadomością, że nie znają osoby, która śpi obok.
- Jodi Picoult

Łatwiej ukryć prawdę niż skrzywdzić kochaną osobę.
- Jodi Picoult