Clergyman's

To tylko zwykły list, niewiele słów,
Zaledwie parę zdań kładących się półcieniem.
Błękitne wzgórza łez minęłam już
I mały wielki świat przytulił mnie do siebie.
Poza mną bunt i ból
I zmiana ról,
I twoja, mamo, twarz.
Poza mną lęk i cień,
Dzieciństwa cierń,
Samotność, którą znasz.
Z daleka kocham cię, mój Bóg to wie, wiesz i ty.
Z daleka kocham cię, bo tak mi lżej złe śnić sny.
Z daleka kocham cię - ta jedna łza, to mój krzyk.
Z daleka kocham cię - naprawdę tak, tak, jak nikt.
Już dziś nie boli tak, już minął wiek,
Wspomnienia szare są, odeszli przyjaciele.
Od życia wzięłaś zły, fałszywy czek
I zamieniłaś go na tak, na tak niewiele.
Poza mną lęk i stres,
Pijany wiersz,
Przerwana nagle myśl.
Poza mną noc za dnia, ktoś obcy w drzwiach,
Lecz to nieważne dziś.
- Katarzyna Lesing

Tak chciałaś żyć, jak wolny ptak
I uczyć się, i piąć się wzwyż.
Mówiłaś: ""Chcę zobaczyć, jak pięknieje wiersz, dojrzewa myśl"".
Tramwajem jechałaś w wielki świat
Do pracy i z pracy, dzień po dniu.
Jak tanie brylanty, szkiełka gwiazd,
Jak taniec na linie, mgiełka snu.
Złóż teraz świat z tych lepszych dni,
A minie lęk i przyschną łzy.
Tak chciałaś stąd uciec w chłodną noc,
Luminal nie zawiódł, było źle.
Już wszystko jest dobrze, stygnie szkło,
Wesołe miasteczko kręci się.
- Katarzyna Lesing

To królestwo moich wzruszeń, marzeń wielki błękit,
Kredką słońca dziś na murze pisze swój pamiętnik.
Kocham to, co mam, i tracę: niebo, róże, ziemię,
I muzykę, i wakacje, czasem nawet Ciebie.
- Katarzyna Lesing