Clergyman's

“Ale fajnie! Tata obiecał, że zawiezie nas do Warszawy. Mamy pójść do muzeum, a przy okazji przespacerować się po centrum. Bardzo lubię spacerować po mieście, bo często wtedy widzimy jakieś lody i przeważnie udaje mi się namówić tatę, żeby nam je kupił.”
— Leszek Talko

“Z lasu wynurzyła się nasza kotka Ptiszon. Szła inaczej niż zwykle, jak bokser schodzący z ringu. Parskała, fuczała i syczała, z pyska sterczało piórko. Walczyła z myszołowem i wygrała.”
— Leszek Talko

“Śnieżne reality show skończyło się po tygodniu. Wiem już, że mogę liczyć tylko na siebie, nie pomoże mi żadna instytucja. I że ten tydzień mnie i upokorzył, i wzmocnił.”
— Leszek Talko

“Pralka wylewa i nie pierze. Coś z tym trzeba zrobić. Zjawił się technik i naprawił. – Teraz wszystkie robią tak, by po pięciu latach się psuły – powiedział. – A ta ile ma lat – Pięć. – Kup pan nową – poradził. Status załatwione.”
— Leszek Talko

“A może zostałbym tropicielem, twardym facetem żyjącym w lesie? Podobno kobiety takich lubią do chwili, gdy zaczną z nimi omawiać sprawę mieszkania na raty oraz wychowania dzieci i stosunku do teściowej.”
— Leszek Talko

“Bardzo byłyśmy z siebie zadowolone, a tata przyznał, iż od początku podejrzewał, że gram kamień. Zawsze wydawałam mu się niesłychanie twarda. Na przykład kiedy chciał, żebym sprzątnęła pokój, wciąż mówiłam „nie” i byłam w tym nieustępliwa. To prawda, nie miałam czasu na sprzątanie. Musiałam się w końcu uczyć roli. Życie kamienia jest trudne.”
— Leszek Talko

“A więc mijam wielki dział z gorsetami. Niektóre mają napis Venus widoczny oczywiście tylko dla męża, kiedy kobieta rozbiera się w sypialni. Inne – malunek kobiecego popiersia.”
— Leszek Talko

“Obejrzyj. Nie patrz na dzieci. Jasne, są straszne i będziesz się zastanawiał, co to za mutanty. Popatrz na rodziców. Właściwie na mamę, bo taty prawie nie ma w tych programach. Widzisz zabieganą, zaniedbaną kobietę, która już nie wytrzymuje? Chodzi w porozciąganym podkoszulku, ma trzydzieści kilogramów nadwagi. Jedne wrzeszczą na dzieci i narzekają, że nie mogą. Inne już się poddały. Dzieci na nie plują i je kopią, a one ocierają ślinę i proszą: „Bądź grzeczny”. Niania cierpliwie obserwuje rozwój sytuacji. Potem udziela rad. Proponuje, żeby to ojciec położył dzieci spać i poczytał im przed snem. Albo organizuje dla całej rodziny atrakcję: wizytę dla całej rodziny na placu zabaw, w cyrku albo na torze przeszkód. No proszę, nawet działa. Dzieci się bawią i nie wrzeszczą, rodzice się bawią i nie są naburmuszeni. Tyle że za kilka dni niania wyjedzie. I choć jej rady na chwilę pomogły, rodzina się nie naprawi. Rodzina, w której mama jest wiecznie zmęczona i nie znajduje chwili dla siebie, ojciec czuje się przytłoczony narzekaniami, pracą i życiem i ucieka z domu, kiedy może. Dawno już przestali się kochać.”
— Leszek Talko

“Ale super! Naprawdę nie mogłam się już doczekać wakacji. Wakacje są najlepsze na świecie, bo nie trzeba chodzić do szkoły.”
— Leszek Talko

“Chcą mieć ogromny dom, żeby było miejsce na dzieci. Dzieci dorosną, nim oni skończą dom, i nie będą chciały mieszkać na wsi, ale tego nie mówimy, bo nie ocenia się marzeń.”
— Leszek Talko

“Tata powiedział, że będziemy dziś mieć gości. I dodał, że nie powinien nam tego mówić, bo jeśli tylko coś takiego nam się powie, zaczynamy wariować, nie możemy się doczekać i w ogóle jesteśmy strasznym utrapieniem, a on ma nadzieję, że tym razem będzie inaczej.”
— Leszek Talko

“W wydawnictwach znają mnie jako ciepłego człowieka. Trudno mi walczyć o podwyżkę. Ale od czego jest moje drugie ja. Załstorsowany Leszek Talko, dwumetrowy dryblas z wadą wymowy i bez górnych siekaczy, ale za to wymuszający szacunek.”
— Leszek Talko