Clergyman's

Wszystkie dzieła Eisensteina – i teoretyczne rozprawy, i filmy – świadczą o tym, że był twórcą nietuzinkowym. Moim zdaniem kino przyniosło światu dwie rzeczy: specyficzne spojrzenie – choć przecież i wcześniej taki potencjał miało malarstwo – oraz montaż. Wszystkie inne zmiany, które wniosło kino, są nieistotne. Na dobrą sprawę Martin Scorsese robi takie same filmy jak D.W. Griffith. Jednym słowem – jedyną nową rzeczą był i pozostaje Eisensteinowski montaż, który osiągnął dojrzałą postać w 1925 roku.
- Siergiej Eisenstein

Kinematografia może, a wobec tego powinna namacalnie i zmysłowo ekranizować dialektykę sporów ideologicznych w czystej postaci, nie uciekając się do pośrednictwa fabuły, tematu, żywego człowieka. Kino intelektualne może się wziąć i będzie musiało się wziąć za tematy takie jak „prawicowe odchylenie”, „lewicowe odchylenie”, „metoda dialektyczna”, „taktyka bolszewizmu”. I to nie tylko za charakterystyczne „epizodziki” czy epizody, ale za wykładanie całych systemów i systemów pojęć.
- Siergiej Eisenstein

Plan nie jest elementem montażu, jest komórką. Tak jak podział komórek prowadzi do powstawania różnych organizmów, podobnie podział planów – ich zderzenie się, konflikt – rodzi pojęcia. Dla mnie montaż jest zderzeniem, a ze zderzenia dwóch czynników powstaje myśl.
- Siergiej Eisenstein