Clergyman's

Od lat jestem kolekcjonerem nowoczesnej muzyki. Dwa czy trzy lata temu zainteresowałem się norweską muzyką jazzową, która jest na wskroś współczesna, a zarazem zachowuje swoją melodyjność i emocje, inspiruje. Do tej muzyki się wraca. Rzeczywiście lubię słuchać muzyki przed filmem, a to wynika z tego, że to muzyka w pewnym sensie ułatwia mi fazę przygotowawczą. Poza tym zawsze się boję, że ktoś skomponuje muzykę do mojego filmu, a ja będę rozczarowany – nie dlatego, że ktoś ją zrobił źle, tylko, że moje wstępne wyobrażenie o muzyce było inne. Wolę korzystać z muzyki gotowej.
- Witold Adamek

Zapytany, czy autor zdjęć do filmu posiada własny styl, odpowiada twierdząco. Dodaje jednak, że sam nie umiałby powiedzieć, jakie są główne wyróżniki jego własnego stylu, ale naciskany wyznaje: 'chyba poszukiwania w świetle, tworzenie za jego pomocą specyficznej atmosfery'. Od tej pozornej sprzeczności, wynikającej ze służebnej roli autora zdjęć i ambicji zaznaczenia indywidualnego stylu autora zdjęć, można jednak dojść do syntezy. Otóż Adamek poszukując w świetle, tworzy za jego pomocą specyficzną atmosferę – najwłaściwszą w danym filmie! Czyni go to operatorem z własnym charakterem pisma, a jednocześnie bardzo wszechstronnym, potrafiącym połączyć swój charakter z odmiennymi stylami tak różnych reżyserów, jak Andrzej Wajda, Janusz Majewski, Janusz Zaorski, Andrzej Kotkowski czy Juliusz Machulski.
- Witold Adamek

Kiedy odkryłem książkę Janusza L. Wiśniewskiego, to od razu zaintrygował mnie tytuł. Zapoznałem się też oczywiście z notką o autorze, który też jest ciekawą postacią. Przeczytałem książkę i stwierdziłem, że jest interesująca, ale jednocześnie trudna do realizacji. Na pewno jest wyzwaniem zarówno dla reżysera, który musi znaleźć odpowiednią formę, jak również dla operatora, który musi odnaleźć taki sposób fotografowania, aby przełożyć, to co nieprzekładalne.
- Witold Adamek

Kiedy odkryłem książkę Janusza L. Wiśniewskiego, to od razu zaintrygował mnie tytuł. Zapoznałem się też oczywiście z notką o autorze, który też jest ciekawą postacią. Przeczytałem książkę i stwierdziłem, że jest interesująca, ale jednocześnie trudna do realizacji. Na pewno jest wyzwaniem zarówno dla reżysera, który musi znaleźć odpowiednią formę, jak również dla operatora, który musi odnaleźć taki sposób fotografowania, aby przełożyć, to co nieprzekładalne.
- Witold Adamek