Clergyman's

“trzeba uważać, jakie role się bierze. Kiedyś po zagraniu bandziora, zaczepiła mnie na ulicy starsza pani: „tak pana lubię, niech pan już więcej takich drani nie gra”. Od tamtego czasu bardziej się zastanawiam, co przyjmuję.”
— Zbigniew Buczkowski

“Widzowie przez wiele lat mylili mnie z Heniem. Nie obrażałem się, bardzo mnie to bawiło.”
— Zbigniew Buczkowski

“Nie pamiętam ojca. Gdy doszło do katastrofy miałem rok . Mama została sama, w ciąży, z dwójką malutkich dzieci. Pomagali nam koledzy ojca, piloci. Jeden z nich był świadkiem tej awantury z ubekiem, dzięki temu wszyscy wiedzieli, jak było naprawdę, ale bali się mówić.”
— Zbigniew Buczkowski

“Amator może dziś zarobić w filmie więcej niż profesjonalista.”
— Zbigniew Buczkowski

“Mam dwa wizerunki, w które chętnie się mnie pakuje – cwaniaka i wesołka. Staram się wobec nich trochę dystansować. Choć rzeczywiście prywatnie jestem pogodnym człowiekiem…”
— Zbigniew Buczkowski

“Moja ciotka kiedyś powiedziała: „cieszę się, że jesteś aktorem, ale pamiętaj – kochaj ludzi, szanuj. Bo to, kim jesteś, im zawdzięczasz”. Mądre słowa, prawda?”
— Zbigniew Buczkowski

“w polskim filmie aktorzy są zazwyczaj marnie odziani, w przeciwieństwie do swoich amerykańskich kolegów. Nie mówiąc o tamtejszych gangsterach, bo to już prawdziwa rewia mody – wspaniałe garnitury, płaszcze, kapelusze.”
— Zbigniew Buczkowski

“Początkowo byłem lekko dyskryminowany, ale im lepsi aktorzy, tym byli mi życzliwsi. Słabsi traktowali jak rywala. Ale te mniej sympatyczne chwile szybko się skończyły.”
— Zbigniew Buczkowski