Oczy kobiety zapraszają do gry.
Ale z naturą się nie wygrywa.
- Zbigniew Jerzyna
Oczy kobiety zapraszają do gry.
Ale z naturą się nie wygrywa.
- Zbigniew Jerzyna
Oczy kobiety zapraszają do gry.
Ale z naturą się nie wygrywa.
- Zbigniew Jerzyna
Oczy kobiety zapraszają do gry.
Ale z naturą się nie wygrywa.
- Zbigniew Jerzyna
Kto nigdy nie kochał kobiety, ten nie pokocha idei.
- Zbigniew Jerzyna
Kto nigdy nie kochał kobiety, ten nie pokocha idei.
- Zbigniew Jerzyna
Poezja to przede wszystkim specyficzny sposób rozstrzygania problemu poszczególnego człowieka. Najwięcej mówię o sobie, gdyż ja jestem dla siebie największym problemem. Ja uwikłany w istnienie, w rodzinę, w historię. Poezja powinna rozjaśniać te pułapki bytu. To, co wyżej napisałem, nie jest do końca prawdą, bowiem poezja może przede wszystkim jest wielką tęsknotą do drugiego człowieka.
- Zbigniew Jerzyna
To nie w klatce zrodziła się idea latania.
- Zbigniew Jerzyna
Jaki morał i nauka wynika dla nas z tej ukazywanej w tych wierszach trwałości rzeczy, rekwizytów, pewnych zatwardziałych reliktów, skamielin, schematów myślowych, bezrefleksyjnie powtarzanych przekonań i dzisiejszych autorskich sądów o nich – zderzanych z przemiennością i przemijalnością wszystkiego, kruchością ludzkiej biologicznej i fizycznej, owej „nagiej” egzystencjalności? To każdy czytelnik tutaj zobaczyć może i powinien sam.
- Zbigniew Jerzyna
W dotyku skóry czuć zasłonę gwiazd.
- Zbigniew Jerzyna