Dziewczynko bez zapałek, przykro mi, tak ciemno i zimno,
i tylko blednąc, i niknąc przede mną nicość stale.
- Buka
Dziewczynko bez zapałek, przykro mi, tak ciemno i zimno,
i tylko blednąc, i niknąc przede mną nicość stale.
- Buka
Dziewczynko bez zapałek, przykro mi, tak ciemno i zimno,
i tylko blednąc, i niknąc przede mną nicość stale.
- Buka
Dziewczynko bez zapałek, przykro mi, tak ciemno i zimno,
i tylko blednąc, i niknąc przede mną nicość stale.
- Buka
Dziewczynko bez zapałek, przykro mi, tak ciemno i zimno,
i tylko blednąc, i niknąc przede mną nicość stale.
- Buka
Nie wiem, czy istnieje ten element, nie jestem pewien,
jakoś tak wspomnienia się mieszają, nie wiem, zanikają,
całą chmarą nawarstwiają, gdzieś unoszą się, jak balon w chmurach.
- Buka
Nie wiem, czy istnieje ten element, nie jestem pewien,
jakoś tak wspomnienia się mieszają, nie wiem, zanikają,
całą chmarą nawarstwiają, gdzieś unoszą się, jak balon w chmurach.
- Buka
A w sercach wiary tyle, że może rozwalić budynek,
a w bani mamy siłę, której nie oskali centymetr.
- Buka
A kiedy przyjdzie po mnie właśnie ona,
tak nieskazitelna, obejmie w ramiona,
po cichu, bez słowa, by czuć i całować,
by uśmierzyć ból, strach zamalować,
a kiedy przyjdzie po mnie, będę gotów,
wyruszyć w to miejsce, gdzie nie ma powrotu.
- Buka
Człowiek marny jak zajawka czternastolatka,
nie ma praw rozumowania załączonych w aktach,
tylko podstawowe hasła, praw rządzących tym wszechświatem.
- Buka
Człowiek marny jak zajawka czternastolatka,
nie ma praw rozumowania załączonych w aktach,
tylko podstawowe hasła, praw rządzących tym wszechświatem.
- Buka
Człowiek marny jak zajawka czternastolatka,
nie ma praw rozumowania załączonych w aktach,
tylko podstawowe hasła, praw rządzących tym wszechświatem.
- Buka