Clergyman's

A może miało tak być, a ideały nie istnieją,
jesteśmy za mali, żeby walczyć sami z beznadzieją.
- Buka

Znasz to uczucie, gdy nie wierzy w ciebie nikt?
Musisz uciec, ale nie wiesz którędy masz iść
i gubiąc kluczyk, gubisz ich.
- Buka

Trochę się zmieniło, odkąd nawijam te rapy,
bo oni pionę mi przybiją, wbiją propsy za tracki,
a te proste prostaki, mogą się gapić na afisz.
- Buka

Ja chcę odrzucić ten lament i poczuć dreszcze na plecach,
odnaleźć szczęście, obiecać ci serce, więcej nie uciekać.
- Buka

I nawet cisza przeraża, znasz to uczucie?
Kiedy chcesz uciec jak najdalej i nie wracać,
nie wyrwę kartek z kalendarza, nie cofnę czasu,
nadal pamiętam wszystko, choć minęły lata.
- Buka

Każdy by ci napluł w mordę, gdyby tylko chwycił forsę,
jak tu wyżyć, kiedy bezrobocie krzyczy tu dosłownie,
i ci wszyscy przechodnie, każdy ci życzy byś odszedł,
i ci napici, na chodniki rozbici jak myśli z bollsem.
- Buka

Zwykle miałem banię, dziś bania jest zwykle mydlana,
gdy idę na fitness – zamiast na imprę do rana,
rano zostaje mi siana, wcześniej to paliłem farmę
i nie chciało mi wracać, podobno waliłem karmę.
- Buka

Nie chcę cierpieć więcej, wiesz, więcej łez nie chcę,
serce też, bierzcie i jedzcie je,
to tylko chwile rozdrapane przez dreszcze.
- Buka