Clergyman's

Tych tragicznych zdjęć to ja nie robiłem, gdzie ludzie uciekali z tego Powiśla, błagali o pomoc. Ja nie mogłem tego fotografować, absolutnie. Jakiś człowiek nawet do mnie powiedział: dlaczego ty tego nie fotografujesz? Trzeba pomóc a nie fotografować.
- Jerzy Tomaszewski

W imieniu moich braci i swoim pragnę powiedzieć Panu Bartoszewskiemu, że Polaków obawiali się ci, którzy współpracowali z okupantem i w związku z tym mogli spodziewać się zasłużonej kary ze strony Podziemia.
- Jerzy Tomaszewski

W imieniu moich braci i swoim pragnę powiedzieć Panu Bartoszewskiemu, że Polaków obawiali się ci, którzy współpracowali z okupantem i w związku z tym mogli spodziewać się zasłużonej kary ze strony Podziemia.
- Jerzy Tomaszewski

Pamiętam jedną biedną ranną dziewczynę. Miała poranione nogi owinięte w ceratę. Niosący ją powstańcy trafili w kanale na dość głęboką wodę i w ten sposób do ran dziewczyny dostało się błoto. Była w strasznym stanie, kiedy została wyciągnięta na powierzchnię, ale kiedy zobaczyła Śródmieście w słońcu, zaczęła się śmiać.
- Jerzy Tomaszewski

Pamiętam jedną biedną ranną dziewczynę. Miała poranione nogi owinięte w ceratę. Niosący ją powstańcy trafili w kanale na dość głęboką wodę i w ten sposób do ran dziewczyny dostało się błoto. Była w strasznym stanie, kiedy została wyciągnięta na powierzchnię, ale kiedy zobaczyła Śródmieście w słońcu, zaczęła się śmiać.
- Jerzy Tomaszewski

Od wielu lat polska i zagraniczna opinia publiczna zaskakiwana jest sensacyjnymi informacjami na temat sytuacji w Polsce pod okupacją 1939–1945. Do najbardziej nagłośnionych rewelacji, należy film Claude’a Lanzmanna „’Shoah”, seria publikacji Tomasza Grossa , do tej niechlubnej listy dołączyła ostatnia – z gruntu fałszywa – wypowiedź Pełnomocnika Premiera ds. Dialogu Międzynarodowego, Władysława Bartoszewskiego dla gazety „Die Welt”.
- Jerzy Tomaszewski

Od wielu lat polska i zagraniczna opinia publiczna zaskakiwana jest sensacyjnymi informacjami na temat sytuacji w Polsce pod okupacją 1939–1945. Do najbardziej nagłośnionych rewelacji, należy film Claude’a Lanzmanna „’Shoah”, seria publikacji Tomasza Grossa , do tej niechlubnej listy dołączyła ostatnia – z gruntu fałszywa – wypowiedź Pełnomocnika Premiera ds. Dialogu Międzynarodowego, Władysława Bartoszewskiego dla gazety „Die Welt”.
- Jerzy Tomaszewski

Mój brat Stanisław Miedza-Tomaszewski po skończeniu Akademii Sztuk Pięknych zaprzyjaźnił się z kołami związanymi z prezydentem Starzyńskim i z poruczenia tych właśnie ludzi organizował pierwsze wydawnictwa konspiracyjne. Stefan Starzyński przed aresztowaniem zalecił gromadzenie dokumentacji, jaka powinna być przechwytywana.
- Jerzy Tomaszewski

Pracowałem do 6 września, kiedy to przy ul. Kopernika zostałem ciężko ranny. Oddałem zaprzyjaźnionym kolegom swoje przepustki, a aparat i filmy przekazałem swojej laborantce Wacławie Zacharskiej. Ocaliła ona wszystkie moje negatywy. Było tam kilka tysięcy zdjęć. Schowała je na Nowym Świecie 46, ukrywając je w mieszkaniu za wanną. Ten dom szczęśliwie ocalał. Negatywy odzyskałem dopiero po 30 latach. Wacława była ze mną także w okrążeniu na Kopernika. Byliśmy prowadzeni od ul. Kopernika przez Oboźną od tyłu na Uniwersytet Warszawski. Tam zostaliśmy rozdzieleni. Nie mieliśmy kontaktu przez 30 lat. Ona myślała, że ja nie żyję, ja to samo myślałem o niej.
- Jerzy Tomaszewski

Pracowałem do 6 września, kiedy to przy ul. Kopernika zostałem ciężko ranny. Oddałem zaprzyjaźnionym kolegom swoje przepustki, a aparat i filmy przekazałem swojej laborantce Wacławie Zacharskiej. Ocaliła ona wszystkie moje negatywy. Było tam kilka tysięcy zdjęć. Schowała je na Nowym Świecie 46, ukrywając je w mieszkaniu za wanną. Ten dom szczęśliwie ocalał. Negatywy odzyskałem dopiero po 30 latach. Wacława była ze mną także w okrążeniu na Kopernika. Byliśmy prowadzeni od ul. Kopernika przez Oboźną od tyłu na Uniwersytet Warszawski. Tam zostaliśmy rozdzieleni. Nie mieliśmy kontaktu przez 30 lat. Ona myślała, że ja nie żyję, ja to samo myślałem o niej.
- Jerzy Tomaszewski